Net voor het begin van de winterslaap zijn onze 'mannen van den infra' in actie geschoten. Vermits de training van Casper in februari 2005 start, zou tegen dan een veilige trainingsomgeving klaar moeten zijn, waar diverse situaties kunnen gesimuleerd worden.

 

De koe werd bij de horens gevat en onze werkpaarden namen hun verantwoordelijkheid zeer serieus op. Vermeldenswaard is de schittterende medewerking die we van de stad Maaseik mochten ondervinden.

 

De werken schoten goed op en het werd een aangename samenwerking tussen bestuurleden en instructeurs met de leden. Onze leden namen voor de gelegenheid het voortouw en coördineerden vlekkeloos de diverse stadia van de werken.

Zoals vermeld in het hoofstuk "Hoe het begon", werd het bestuur gepakt in snelheid door de aankoop van Casper. Geen drama, want voor de socialisatie was niets bijzonder nodig qua materieel. Voor al onze honden wordt enorm geinvesteerd in de socialisatie: niets wordt onverlet gelaten om Casper aan alle mogelijke prikkels te laten wennen, zonder dat hij hiervan schrikt.

 

Dit wordt door ons beschouwd als de meest cruciale periode, vermits fouten in de socialisatie later niet of zeer moeilijk kunnen worden gecorrigeerd.

 

Alles staat in het teken van de keuringen op éénjarige leeftijd: de medische keuring en de gedragstest. De medische keuring kunnen we moeilijk beinvloeden, de gedragstest des te meer. Voor ons geldt het als een erezaak van Casper een stabiele en betrouwbare hond te maken.

14 juni 2004: de eerste en belangrijkste test voor Casper.

Op een zonnige maandag wordt Casper door Geert De Bolster op de rooster gelegd voor de eerste en belangrijkste evaluatie. Er is geen ontkomen aan: genadeloos wordt vastgesteld wat we van de socialisatie gebakken hebben. Niets wordt over het hoofd gezien: de stabiliteit, de connectie met de eigenaar, leervermogen, reactie op externe prikkels: alles passeert de revue.

 

Op alle vlakken scoort Casper uitstekend: een prima start!. We zijn gewapend om het trainingsprogramma aan te vatten en beginnen met goede moed aan de volgende stap van Caspers opleidingsproces.

Targetstick

Joepie, vakantie op de hondenschool! Mooi niet voor het aspect blindengeleide; de training van Casper gaat onverdroten voort. Deuren, stoepen, trappen, zebrapaden, hindernissen en nog meer fraais zijn voor ons zwartje geen punt. Met flair lost hij alle problemen op en laveert Han langs alle situaties die schadelijk zouden kunnen zijn voor lijf en leden. Aan de relatie met Joëlle wordt permanent geschaafd. Het wederzijdse vertrouwen is dermate gegroeid, dat Joëlle een eerste wandeling geleid door Casper probleemloos volbracht heeft. Een memorabel moment en het begin van een intense samenwerking tussen Joëlle en Casper.

Januari 2006

Feesten voor het nieuwe jaar is prima, maar er blijft een hoop werk op de plank. We zullen slechts tevreden zijn als Joëlle en Casper perfect op elkaar ingespeeld zijn en er absoluut vertrouwen heerst. Zover zijn we nog niet, dus oefenen is de boodschap. Het is nu aan Joëlle: zonder hulp Caspers halsband en riem aandoen, hem in de beugel laten lopen en zelfstandig trajecten lopen. De afstand tussen Joëlle en de begeleiders wordt steeds groter, maar voor alle veiligheid is er radioverbinding tussen hen. Zo wordt langzaam maar zeker, maar zeker langzaam het betere denkwerk verschoven naar de combinatie Joëlle - Casper.

Dagboek Kenny

Verzorging hoort er uiteraard bij

Theorieles

Na de gehoorzaamheidsoefeingen en het rechtdoor lopen zonder hindernissen in het geleideharnas, wordt de moeilijkheidsgraad progressief opgedreven. Als het looptempo van de combinatie op elkaar afgestemd is, gaan we verder: obstakels, richtingsveranderingen, niveauverschillen..... Het komt allemaal langzaam maar zeker maar zeker langzaam aan bod.

en dan de drukte in!

Na drie weken Limburg komen we in de laatste fase van de overdracht. Vanaf nu worden de dagdagelijkse situaties in Kenny’s woonplaats toegepast. In het drukke Mechelse verkeer wordt de combinatie danig op de proef gesteld. Op het einde van deze vierdaagse is de conclusie simpel: met vlag en wimpel geslaagd. Casper en Kenny zijn in staat zich zonder hulp veilig en comfortabel in Mechelen en Kapellen te verplaatsen.

Of hoe een blindengeleidehond goed van pas kan komen...

Het praktijkwerk zit er op. Rest nu enkel Casper en Kenny de tijd te geven zich samen te perfectioneren. We zijn optimist wat dat betreft en zullen uiteraard een oogje in het zeil houden.

Intussen heeft het thuisfront niet stil gezeten; een contract met duidelijke omschrijving van de rechten en plichten werd door onze techneuten voorbereid. Deze tekst werd door alle partijen goed bevonden.

De kroon op het werk was de ondertekening op 24 augustus van het contract.

Vanaf nu zijn Kenny en Inge een trouwe vriend rijker.....

 

Als je deze pagina volledig hebt gelezen, begrijp je dat dit project het werk is van een hele ploeg. Het begon allemaal met de oprichting van de commissie blindengeleide met diverse taken en verantwoordelijkheden, de onvermijdelijke administratieve rompslomp, de aanleg en onderhoud van ons parcours; het selecteren, socialiseren en trainen van een pup; de overdracht naar de eindgebruiker….

 

Niet iedereen liep hierbij in de kijker, maar ieders bijdrage is van essentieel belang geweest dit om dit project tot een goed einde te brengen. Het resultaat van dit teamwerk is een prima blindengeleidehond en een pracht van een huisgenoot voor Kenny en Inge. Iedereen mag dan ook fier zijn op diens bijdrage tot dit resultaat. Het werk eindigt hier niet, want de opvolging en evaluatie zijn een permanent gegeven en intussen huppelt reeds een nieuwe pup rond bij Rik en Nicole. Han zal als trainer de zaak in goede banen leiden en dit team zal je ongetwijfeld van hun capriolen op de hoogte houden. Wordt dus vervolgd….

 

Ter voorbereiding van het eerste gezamelijke geleidewerk, wordt ook hier niet afgeweken van het reeds beproefde recept:

verzorging, gehoorzaamheid en spel.

 

Zo wordt de eerste aanzet gegeven tot wederzijds vertrouwen en respect.

Dagboek overdracht

Flor aan Peter

Nadat deze voor ons erg belangrijke fase vlot verloopt, is de trein vertrokken. Eerst samen op een gemakkelijk traject rechtdoor oefenen, dan het bochtenwerk en het omschrijden van hindernissen. In het begin verloopt het allemaal wat stroef, maar geleidelijk groeit het vertrouwen en kan de moeilijkheidsgraad vergroot worden. Dat gebeurt dan ook consequent en als Maaseik, Hasselt, Genk, Sittard en Roermond geen probleem vormen, is de combinatie klaar voor de laatste recht lijn:

het oefenen van de trajecten in Berchem.

Alweer een project tot een goed einde gebracht. Met twee successen op twee honden hebben de medewerkers van Mijn Trouwe Vriend Neeroeteren bewezen in staat te zijn een goed werkende blindengeleidehond te trainen en op te leveren.

 

Dit kan enkel mits de bijdrage van vele helpende handen, die prominent of onopvallend een cruciale bijdrage leverden voor het welslagen van dit project.

Kleinschaligheid heeft voor- en nadelen. Het grote voordeel is een veel grotere slaagkans voor de pup om de eindstreep te halen als blindengeleidehond. Wat dat betreft hebben we met twee werkende honden op twee onze efficientie bewezen. Nadeel is dat een kleine groep mensen voor lange tijd hier zeer intensief mee bezig is, zowel emotioneel als tijdsgebonden. Om onze vrijwilligers niet te overbelasten, is besloten een adempauze in te lassen en eventjes geen nieuwe blindengeleidehond op te leiden. Deze pauze is echter niet het einde van ons project.

We zijn trouwens nog druk doende met de opvolging en evaluatie van Casper en Flor. Kenny en Peter krijgen mintens viermaal per jaar onze medewerkers op hun dak om te bewijzen dat de samenwerking tussen hen en hun hond nog steeds optimaal is. Met argusogen wordt hun samenwerking opgevolgd, beoordeeld en indien nodig bijgeschaafd. Dit is een continue proces dat konsekwent in stand gehouden wordt.